5 października 2019

Otrzęsiny klas 6

W sobotę 5 października odbyła się uroczystość otrząsania klas 6. Nasz rocznik został nazwany "Rany Julek".
Moja klasa, której wychowawczynią jest pani Natalia Bielawska, wybrała nazwę "Ad Astra".

Zaczęło się od tego, że przyszliśmy do szkoły i zostawiliśmy jedzenie w sali, ponieważ mieliśmy być otrząsani przez ''Herbaciarnie''. przyszły po nas dwie osoby z klasy - przez którą byliśmy otrząsani przyszły do naszej klasy i zabrały nas do krainy Spongeboba... Puszczali na grupkami, które wyczytywali z swoich list, a ja byłem w przed ostatniej. Gdy weszliśmy do klasy ''Herbaciarni'', zaskoczyło mnie to jak był urządzony ''pokój'', bo wtedy chyba nikt nie powiedział by na to klasa. Był to pokój obklejony bibułą i wszędzie latały czerwono - zielone światła, ale fabuła była jeszcze bardziej zaskakująca. Nigdy bym nie wpadł na to by pasować ucznia robiąc mu grę aby odnaleźć tajny przepis na ''kraboburgery''. Najpierw musieliśmy przebrać się za kelnera by strażnik sklepu nie zauwarzył



Wyjazd integracyjny - klasy 6

23 września 2019r. wszystkie klasy 6 o godzinie 6:45 zebrały się pod szkołą, aby wyjechać do Zawoi na wyjazd integracyjny. Po drodze zatrzymaliśmy się dwa razy.  Na miejsce dojechaliśmy ok. godziny 17:00.

 Klasa Fraktal i No Limit
 
Moja klasa Fraktal (wtedy MR) i klasa No limit (wtedy TG) spędziły razem 5 dni w domu wypoczynkowym "Modrys".


Na wyjeździe były z nami dwie panie z firmy Imago i nasi nauczyciele, którzy organizowali nam różnego typu zajęcia. Dzięki nim mieliśmy lepiej się poznać oraz ciekawie spędzić te kilka dni w Beskidach.





Według mnie najciekawsze było malowanie ptaszków i pieczenie pierników.

Mogliśmy rozwijać kreatywność poprzez zajęcia plastyczne.

Bardzo podobało mi się wejście na Babią Górę, które zajęło nam cały dzień. Weszliśmy na 1725 m.n.p.m.   i przeszliśmy 12 km. Na szczycie było chyba 0 stopni Celsjusza, bo wszystkim było zimno i odmarzały nam palce. Na szczęście po około 1,5 godziny od szczytu byliśmy w schronisku jedząc frytki i pijąc gorącą czekoladę .
Gdy wracaliśmy do pensjonatu obok ścieżki zobaczyliśmy salamandrę plamistą. Była ona młoda i piękna.

Na wyjeździe robiliśmy tez grupowe zdjęcia klas, które będzie można zobaczyć niebawem w holu głównym szkoły na Raszyńskiej.

W piątek niestety musieliśmy już wracać do Warszawy. Podróż powrotna minęła nam bardzo szybko. Ten wyjazd był bardzo udany i na długo pozostanie w naszej pamięci.

5 września 2019

Inauguracja roku szkolnego 2019/2020 w Zespole Szkół "Bednarska"

Wszystko co dobre szybko się kończy. Skończyły się także wakacje i czas wracać do szkoły.
2 września 2019 r. w Auditorium Maximum na Uniwersytecie Warszawskim było bardzo gwarno.

Jak co roku, inauguracja roku szkolnego zgromadziła niemal całą społeczność Zespołu Szkół "Bednarska".  Rozpoczęciu roku szkolnego towarzyszyły obchody 30-lecia istnienia I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego.




Z tej okazji odwiedzili nas wspaniali goście - Krystyna Starczewska - założycielka i pierwsza Dyrektorka I SLO, Henryk Wujec - członek opozycji demokratycznej i Jan Jakub Wygnański - założyciel i animator ruchu organizacji społecznych w Polsce.

Opowiedzieli oni o przełomowym roku 1989, obradach Okrągło Stołu oraz o początkach I SLO i ważnych ideach, które do dziś obowiązują w naszych szkołach. To było bardzo pouczające spotkanie. Bardzo podobała mi się, przytoczona przez Panią Krystynę Starczewską, anegdota, dotycząca nazw klas.

Pierwsze cztery klasy I SLO uczyły się na początku w świetlicach czterech akademików SGGW, dzięki uprzejmości tamtejszego Rektora. Akademiki nazywały się: Adara, Dendryt, Cezar i Hilton. Takie właśnie nazwy przybrały te pierwsze klasy, które miały tam lekcje.  Uczniowie kolejnego rocznika, którzy naukę rozpoczynał już na Bednarskiej orzekli, że nie chcą być 1A, 1B, 1C i 1D lecz podobnie jak pierwszy rocznik chcą wybrać sobie nazwy. 
I tak już zostało do dziś. Dlatego moja klasa nie nazywa się 8A tylko Shanti ;-)

4 września 2019

Zakończenie roku - Klasa 7




19 czerwca 2019 roku odbyło się zakończenie roku szkolnego dla klas siódmych. Uroczystość poprowadziła Karina Skowrońska, z klasy Droga Mleczna oraz Mikołaj Bednarczyk, z klasy Bez Gwarancji. Zgromadzonych na boisku szkolnym: uczniów, rodziców i nauczycieli, powitał w krótkiej przemowie Pan Dyrektor Sławomir Sikora.



Podczas uroczystości, wychowawcy kolejnych klas siódmych, wręczyli nagrody i wyróżnienia dla najbardziej aktywnych uczniów.

W tym roku szkolnym klasy 7 miały nazwy: Herbaciarnia, Droga Mleczna, Bez Gwarancji, Shanti.



Były też puchary za osiągnięcia sportowe (drużyna BSP Terytorium Raszyńska za wywalczenie Złotej Piłki 2019 r. oraz ekipa sportów zimowych za zdobycie złotego medalu na XXIV Zimowych Igrzyskach Szkół Niepublicznych).




Artystyczne przerywniki zapewniły członkinie zespołu RaszMusic w składzie: Marta Konopka, Marysia Tarnawska, Karina Skowrońska, Ola Kłosińska i Gaja Paszkowska z Drogi Mlecznej oraz Julia Kwiatkowska z Shanti. 



Po części oficjalnej rozeszliśmy się do swoich klas, by pożegnać z naszymi wychowawcami oraz koleżankami i kolegami przed wakacjami. 

26 sierpnia 2019

Zakończenie roku 2018/2019 gimnazjum

Dnia 18 czerwca uroczyście jak przystało na tego rodzaju ceremonię świętowaliśmy zakończenie roku szkolnego oraz zakończenie działalności naszego wspaniałaego Gimnaznjum Raszyńska.
W ostatnim roczniku Gimnazjum Raszyńska uczyły się następujące klasy:
Czomolungma - klasa pana Andrzeja Galli
Rozregulowani - klasa pani Anny Regulskiej
Spectrum - klasa pana Zbyszka Byrskiego i Rafała Fantiego
Dlaczego nie? - klasa pana Michała Ziątka

Poniżej możecie zobaczyć kilka fotek z tej imprezy.








fot. Witold Kranas

26 czerwca 2019

Konkurs na antologię poezji 2019

30 maja 2019r. w naszej szkole odbyło się uroczyste zakończenie konkursu na antologię poezji. Zostały wręczone nagrody przyznane przez kapitułę konkursu (w składzie: Tomasz Gut, Dorota Mackenzie, Marta Rosłon, Sławomir Sikora, Maria Topczewska i - gość specjalny - Maja Komorowska). W konkursie wzięło udział 17 uczennic i uczniów.

Poniżej podajemy listę lauteatów:
Grand Prix:
- Mikołaj Stec (Czomolungma)
I nagroda:
- Mikayla Harari (Czomolungma)
- Franciszek Hilgier (Spectrum)
- Antonina Szulczyk (Spectrum)
II nagroda:
- Aniela Gęsicka (Spectrum)
- Milena Komor (Dlaczego nie?)
- Gustaw Schwendimann (Dlaczego nie?)
III nagroda:
- Zuzanna Chojnowska (Dlaczego nie?)
- Julia Lewenfisz-Górka (Herbaciarnia)
- Malina Wolska (Spectrum)
Nagroda specjalna:
- Jan Bogutyn (Spectrum)
Nagroda Mai Komorowskiej:
- Franciszek Oracz (Dlaczego nie?)
- Jan Wołyniak (Dlaczego nie?)
Wyróżnienie:
- Pola Berg (Czomolungma)
- Krzysztof Folek (Spectrum)
- Zuzanna Paluch (Czomolungma)
- Pola Tomaszewska (Spectrum)


Prezentujemy tylko wstęp i mały fragment antologii zdobywcy Grand Prix, Mikołaja Steca.

Mgła
Mikołaj Stec
Dla dziadka Zbysia - za to, że byłeś i ciągle jesteś,
chociaż tego nie pamiętasz...


Pamięć czy wspomnienia, według mnie, to jedne z najważniejszych rzeczy w naszym życiu. Przecież codziennie korzystamy z pamięci. Pamiętamy, żeby kupić mleko w drodze do domu, żeby wyprowadzić psa na spacer. Albo po prostu powiedzieć mamie „kocham cię” przed wyjściem do szkoły. Chodzimy również na groby bliskich, odwiedzamy babcię, która już mieszka sama. Dlaczego robimy te rzeczy? Proste - bo pamiętamy.
Co jednak, jeśli przestaniemy pamiętać? Jeśli wszystkie nasze wspomnienia znikną? Jeśli nie ropoznamy własnej rodziny, a nawet gorzej – samego siebie?
Parę lat temu mój dziadek Zbysiu zachorował na Alzheimera. Najpierw nie rozumiałem, o co chodzi, może trochę trudniej było mu się skupić, coś powiedzieć. Pewnego dnia po prostu zapomniał. Że chodziliśmy razem na spacery do lasu i na ryby. Że smażył mi naleśniki. Zapomniał kim jestem i jak mam na imię.
Ostatnio oglądałem z rodziną filmy sprzed prawie trzydziestu lat. Dziadek bardzo lubił nagrywać wszystko w domu i bardzo dobrze, bo dzięki temu mogłem zobaczyć swoją rodzinę o wiele młodszą. Po raz pierwszy zobaczyłem osoby, które umarły przed moim urodzeniem: wujka Leszka, pradziadka Wicka, prababcię Marysię. Osoby, których nie zdążyłem poznać, czego bardzo żałuję.
Najbardziej podczas oglądania tych wszystkich filmów wzruszył mnie jednak widok dziadka Zbyszka. Na jednym z filmów nagrane są jego urodziny - czterdzieste. Wszyscy zaśpiewali mu sto lat, a następnie wyciągnęli papierosy i pogrążyli się w głębokiej rozmowie. Wszyscy się bardzo dobrze bawili. A moja mama miała siedemnaście lat – ja teraz mam prawie tyle, co ona.
Strasznie mi to dało do myślenia, jak czas szybko mija. Wtedy – te trzydzieści lat temu, nikt by nawet nie pomyślał, że wujek umrze na raka, że prababcia odejdzie zaraz po nim, że coś takiego jak Alzheimer może się dziadkowi przytrafić. Na filmach jest zdrowy i młody. A jednak stało się. Dlatego pamięć jest tak strasznie ważna – bo dzięki niej nasi bliscy nie odchodzą.
Czasu nie da się zatrzymać, a wspomnienia i pamięć można. Taką myśl miałem oglądając te stare filmy. Kiedy przeżywamy coś ważnego, na przykład kiedy z całą rodziną siedzimy przy stole podczas Wigilii, to możemy najwyżej zatrzymać tę chwilę we wspomnieniach. Trzeba starać się zapamiętywać takie momenty, a także bliskich, ich głosy i śmiech, bo kiedy już ich nie będzie na tej ziemi, zostaną w naszych sercach i we wspomnieniach – na zawsze.
Wybrałem poniższe wiersze ze względu na swoich dziadków. Jednego, dziadka Zygmunta, już z nami nie ma. Drugi zaś – Zbysiu - jeszcze żyje i chociaż nie pamięta mojego imienia, zawsze go będę kochał tak samo. To z jego biblioteczki wziąłem tomik Agnieszki Osieckiej, Niech żyje bal to jego ulubiony wiersz. Pozostałe wiersze wybrałem, bo mówią o utracie pamięci, o życiu i co z niego zostaje, o wspomnieniach i upływającym czasie.
Kiedy byłem mały i przyjeżdżałem do dziadka na wakacje – bawił się ze mną, chodził ze mną na spacery. Zawsze czułem, że bardzo mnie kocha. Teraz pora, żeby się odwdzięczyć. To co mogę, to go odwiedzać, pomagać, pamiętać. Nacieszyć się chwilą z nim – póki trwa.
A więc – Dziadku - dedykuje tą antologię Tobie. Bo chociaż nie pamiętasz, ja pamiętam. I zawsze będę pamiętać. Do końca świata. Albo do kiedy nie stanę się Białą Plamą.
JULIAN PRZYBOŚ
Wieczór
Te same gwiazdy
wyszeptały wieczór jak zwierzenie.
Latarnie wyszły z ciemnych bram na ulicę
i w powietrzu cicho stanęły.
Zmrok łagodnie przemienia przestrzenie.
Ogrody opuściły swoje drzewa,
szare domki znad rzeki – spłynęły.
W niskich brzegach śród olch płynie żal.
Tylko horyzont uchyla nieba
księżycem
i droga długo wiedzie we wspomnienie.
I twoje dłonie sieją między nami dal.
LEOPOLD STAFF
Przebudzenie
Jest świt,
Ale nie jest jasno.
Jestem na pół zbudzony,
A dokoła nieład.
Coś trzeba związać,
Coś trzeba złączyć,
Rozstrzygnąć coś.
Nic nie wiem.
Nie mogę znaleźć butów,
Nie mogę znaleźć siebie.
Boli mnie głowa.
OCTAVIO PAZ
* * *
Moje kroki na tej ulicy
Dźwięczą
Na innej ulicy
Gdzie
Słyszę moje kroki
Idące po tej ulicy
Gdzie
Jedyną rzeczywistością jest mgła.
Ryszard Krynicki
Biała Plama
Pamięci Brunona Jasieńskiego
 

15 czerwca 2019

Wycieczki majowe 2019

W dniach 6-10 maja 2019 roku nasza klasa Carpe Diem wyjechała na zieloną szkołę do Ośrodka Przygotowań Olimpijskich w Wałczu. Droga do ośrodka upłynęła bez żadnych problemów. Jechaliśmy autokarem. Jako, że na miejscu byliśmy już przed obiadem z optymalnym stosunkiem czasu wolnego do zaplanowanych zajęć.

Mieszkaliśmy w ekskluzywnych domkach kampingowych położonych nad brzegiem jeziora.

Na koniec wycieczki mieliśmypaintball - ulubioną grę uczniów naszej klasy.


Projekty 2019 - CZAS

10 czerwca 2019r. rozpoczął się tydzień projektowy w naszej szkole. Jak co roku temat projektu został wybrany na posiedzeniu Sejmu Szkolnego. W tym roku był to CZAS. 

Dla nas uczniów klas 7 było to zupełnie nowe doświadczenie i z początku nie wiedzieliśmy czego mamy się spodziewać, ale podekscytowani zapisaliśmy się do wybranych grup i w poniedziałek razem z resztą klas rozpoczęliśmy prace. Ja wybrałam projekt teatralny pani Marty Rosłon. Cztery dni na przygotowanie przestawienia to bardzo mało, więc odrazu zabraliśmy się do pracy. 


Grupa teatralna Pani Doroty MacKenzie
Zdecydowaliśmy, że zrobimy parodię programu telewizyjnego/teleturnieju opierającego się na zadaniach na czas. Pracy było dużo, a czasu mało, ale ostatecznie można byli oglądać super efekt w czwartek na prapremierze i w piątek rano! Oprócz naszego przestawienia były jeszcze 3 projekty teatralne: „Świtezianka” pani Natalii Bielawskiej, „Szalik w kolorowe paski” również pani Marty i „Szkoła na przestrzeni czasu” pani Doroty MacKenzie.

 Wystawa zdjęć "Zagubieni w czasie" - grupa Pani Agi Viburno

 
Po tych prezentacjach można było „odwiedzić” inne projekty, takie jak „Czas w obrazach”, „Efekt motyla”, „4 wymiar” albo „Nie mam czasu- fakt czy mit”, które znajdowały się w różnych klasach. 

Ciekawostką jest to, że w naszej szkole ocena z projektów jest oceną obowiązkową i znajduje się na śwuiadectwie.  Oznacza to, że liczy się do średniej na koniec roku. 

Poniżej podaję wszystkie tytuły tegorocznych projektów.
SZTUKI WIZUALNE
- Spektakl teatralny „Szalik w kolorowe paski” (Marta Rosłon)
- Spektakl teatralny „Presja czasu” (Marta Rosłon)
- Spektakl teatralny „Świtezianka” (Natalia Bielawska)
- Film „Comptez jusqu’á trois” (Aga Viburno)
- Projekt plastyczny (Marek Zając)
- Wystawa fotograficzna „Zagubieni w czasie” (Aga Viburno)

PROJEKTY STACJONARNE
- Czas jest bezcenny (Dorota Paszyńska, Angela Darbinian)
- Kapsuły czasu (Daria Tracz, Dan Aldridge)
- A short story of a time show (Dorota MacKenzie)
- Mroczne czasy (Michał Ziątek)
- Piękno i czas – konserwacja zabytków i medycyna estetyczna (Tunia Waloszek, Merka Małkowska)
- Co robisz w czasie wolnym? – badanie socjologiczne wśród uczniów (Agata Wasiak, Olga Kalinowska)
- Nietypowe jednostki czasu (Anna Rochowiak, Mariusz Kozłowski)
- Nuda (Natalia Bielawska)
- Motyw przemijania (vanitas) w literaturze i sztuce (Laura Costa, Gonzalo Ortega)
- Podróże w czasie w literaturze i filmie (Janusz Kochański)
- Zegar biologiczny (Renata Czubaj)
- Efekt motyla, czas równoległy, historia alternatywna (Ryszard Pietrucha)
- Nie mam czasu – fakt czy mit? (Maja Lipińska, Anna Regulska)
- Sposoby mierzenia czasu na przestrzeni wieków (Agnieszka Kołodziej)
- Czwarty wymiar (Kaja Malanowska)
- Czas w fizyce (ZbigniewByrski)

Tematy projektów oraz ich wykonanie uważam za wspaniałe.


Tekst: Klara Gwizda /Herbaciarnia/

5 czerwca 2019

Złota Piłka 2019 - I miejsce

Dziś odbył się finałowy mecz reprezentacji Raszyńskiej. Wszyscy nam kibicowali. Zjawił się dyrektor Sławomir Sikora, pani Anna Olszańska, Pan Rafał Fanti i jego córki oraz kibice z BSP na Kawalerii. Cieszyła nas obecność rodziców i kolegów z klas. 

Autor artykułu stoi piąty od lewej

Graliśmy z FC Jordan. Cały nasz zespół składał się ze wszystkich klas 7. Ciekawostką może być fakt, że z nimi już rozegraliśmy mecz. Za pierwszym razem też wygraliśmy. 

Najciekawszym momentem meczu był czas, w którym przeciwnicy deptali nam po piętach i było 3 do 2. Nasz trener Pan Marek Górnicki czerwony z podniecenia dopingował każdego z drużyny ponieważ ciagle popełniliśmy błędy.  Punkt kulminacyjny nastąpił, gdy Pan Marek zmienił Maćka Drosio za Olafa Zinkiewicza. Ten już po chwili strzelił gola. 

Organizatorzy stanęli na wysokości zadania i zapewnili nam najwyższej klasy grę na stadionie Legii. Minusem było to, że szatnia była tylko jedna... Za to nie brakowało nam wody. 

Mecz był bardzo emocjonujący. Dopiero pod koniec się rozluźniliśmy w momencie, kiedy to wygrywaliśmy 6 do 2. Ostateczny wynik meczu 9 do 2. Brawo drużyna BSP Terytorium Raszyńska.

                                     Tekst: Maks Dryżałowski /Herbaciarnia/

30 kwietnia 2019

Egzamin Ósmoklasisty na Raszyńskiej 2019

W naszej szkole w dniach od 15 do 17 kwietnia odbył się długo wyczekiwany Egzamin Ósmoklasisty. Przystąpili do niego uczniowie i uczennice z rocznika ,,Septoni", są to pierwsi piszący go w tej szkole. Także dla wielu nauczycieli było to nowe doświadczenie. Przygotowania do egzaminu trwały tak naprawdę od początku roku szkolnego. Testy z matematyki zawierały część powtórzeniową, a w ostatnich tygodniach przed egzaminem na j. polskim przerobiliśmy wszystkie lektury obowiązkowe.

Na kilka dni przed egzaminem nauczyciele zorganizowali nam dwudniowy wyjazd do Serocka, który był świetną okazją nie tylko do przećwiczenia przed egzaminem, ale także do odpoczynku i pozbyciu się stresu.

Jako pierwszy mieliśmy pisać j. polski, w poniedziałek 15 kwietnia. Rozpoczęcie zaplanowano na 9.00, jednak już od 8,00 do szkoły zaczęli napływać uczniowie i uczennice, wszyscy wyposażeni w ten sam zestaw - długopis i wodę w butelce. Egzamin odbył się w kilku salach m.in. w auli, na sali gimnastycznej czy salach lekcyjnych. Wywieszono listę z przypisanymi nazwiskami do poszczególnych sal, przy której panował nieustanny tłok.
Egzamin zaczął się o 9.00 ,miejscami z małym opóźnieniem. Po 12 w szkole nie było już ani jednego ucznia piszącego egzamin. Wielu uczniów i uczennic z Septonów twierdziła, że egzamin był łatwy, ponieważ opierał się na najłatwiejszej lekturze - "Małym Księciu".

Na kolejne dni zaplanowano egzamin z matematyki i z języka obcego (do wyboru wszystkie jakie są nauczane w tej szkole). Co do matematyki najczęstsze odpowiedzi na pytanie ,,W skali 1 do 10 na ile poszedł ci test?" odpowiadano 7 do 9, więc także jest to nienajgorszy wynik ;).

W środę większość uczniów zdawała egzamin z języka angielskiego, ale byli i tacy, którzy zdawali z hiszpańskiego, rosyjskiego a nawet z niemieckiego (jedna osoba).

Egzamin przeszedł bez większych zakłóceń. Jak mówi Franek Niecz z Czarnej Materii był on "Nietrudny, zdecydowanie łatwiejszy niż gimnazjalny, mało problematyczny i wymagający tylko podstawowej wiedzy". Inni uczniowie mówią z kolei, że jest dobrze, ale mogłoby być lepiej.

Dla mnie najśmieszniejszą procedurą egzaminu było to, że uczniowie, którzy w danej sali ostatni skończyli pisać test zostawali ,,świadkami" zamykania kopert CKE z arkuszami i zostali potem wpisani jako właśnie tacy świadkowie.
Nie wiadomo kiedy ukażą się wyniki egzaminu. Być może w maju lub czerwcu. Będą one potrzebne przy rekrutacji do państwowych szkół ponadgimnazjalnych.

17 kwietnia 2019

XXIV Zimowe Igrzyska Szkół Niepublicznych

Jak co roku, pod koniec sezonu narciarskiego nasza szkoła brała udział w Igrzyskach Zimowych.

Poniżej podajemy wyniki:

DZIEŃ PIERWSZY - ŁYŻWY
Czwarte miejsce: Maciej Bucki (Spectrum); Lena Błasiak (Pod prąd)
Piąte miejsce: Paulina Parać (Bez Gwarancji)

DZIEŃ DRUGI - NARTY BIEGOWE
Srebrny medal: Julia Jankowska (Czomolungma);  Antoni Jankowski (Rozregulowani)
Brązowy medal: Maciej Bucki (Spectrum)
Czwarte miejsce: Hania Solecka (Spectrum);  Antoni Ciałowicz  (Pod prąd)
Szóste miejsce: Maria Lindner (Spectrum);  Józef Jankowski (Herbaciarnia)

DZIEŃ TRZECI - SLALOM GIGANT
Brązowy medal: Józefina Pawlik (Czomolungma)
Czwarte miejsce: Antoni Jankowski (Rozregulowani);  Lena Błasiak (Pod prąd)
Piąte miejsce: Hanna Solecka (Spectrum)
Szóste miejsce: Antoni Ciałowicz  (Pod prąd)

DZIEŃ CZWARTY - SNOWBOARD
Złoty medal: Karolina Radziejewska (Herbaciarnia), Jan Horawa (Droga Mleczna)
Brązowy medal: Aleksandra Łozińska (Spectrum), Antoni Ciałowicz (Pod prąd)
Czwarte miejsce: Hanna Serwińska (Rozregulowani)
Piąte miejsce: Maja Kowalska (Rozregulowani)
Szóste miejsce: Monika Gilicińska (Rozregulowani)



Klasyfikacja indywidualna na najwszechstronniejszego zawodnika/zawodniczkę:
Drugie miejsce: Lena Błasiak (Pod prąd), Antoni Ciałowicz (Pod prąd)
Trzecie miejsce: Maciek Bucki (Spectrum)
Czwarte miejsce: Hanna Solecka (Spectrum)
Piąte miejsce: Karolina Radziejewska (Herbaciarnia), Antoni Jankowski (Rozregulowani)


Klasyfikacja drużynowa:
Złoty medal: drużyna BSP, złożona z uczennic i uczniów klas 7, 8 Terytorium Raszyńska i Terytorium Startowa
Srebrny medal: drużyna Gimnazjum Raszyńska

Belferiada:
Szóste miejsce: Wojciech Olszewski, nauczyciel informatyki na Raszyńskiej


5 kwietnia 2019

Egzaminy wstępne

Od 23 marca do dnia 6 kwietnia w ramach rekrutacji do klas 6 i 7 odbywały się egzaminy wstępne.
Pierwszy egzamin - pisemny dla wszystkich kandydatów odbywał się 23.03. od godz. 9:00 w Auli Auditorium Maximum na Uniwersytecie Warszawskim.
Egzaminy ustne, a raczej rozmowy z kandydatami odbywały się w kolejne weekendy - ostatni w marcu i pierwszy w kwietniu. Trzymamy kciuki. Niedługo poinformujemy was, o co pytały komisje.


zdj. Maja Mills - RaszFoto

13 marca 2019

Rekolekcje szkolne

W dniach 6-8 marca w naszej szkole odbywały się rekolekcje wielkopostne. Regularne lekcje trwały do godziny 12:00. Potem chętni uczniowie, również i z innych szkół Zespołu Bednarska  mogli wziąć udział w rekolekcjach. Składały się one z dwóch części - konferencji i Mszy Świętej.

Pierwszego dnia konferencję poprowadziła siostra Marta - absolwentka naszego Liceum Bednarska. Rozmawialiśmy o życiu duchowym. Żeby pomóc nam to lepiej zrozumieć, siostra Marta przyrównała je do nurkowania. Przykładowo: do nurkowania potrzebny jest sprzęt, który na powierzchni jest strasznie ciężki i utrudnia chodzenie, a maska ogranicza widoczność. Jednak kiedy się wskoczy do wody, cały sprzęt przestaje być ciężki, a jedynie umożliwia nam pobyt pod wodą. Tak samo jest w relacji z Bogiem. Z początku wydaje nam się to uciążliwa, bo przecież trzeba przestrzegać dziesięciu przykazań itp., ale kiedy przyjdzie moment, znacznie ułatwi nam ona życie.

Siostra Marta opowiedziała nam też o swoich licznych podróżach, co sprawiło, że konferencja była bardzo interesująca. Mszę Świętą przeprowadził ksiądz Wojciech Janyga.

W czwartek na konferencji siostra Marta opowiedziała nam o swojej pracy w więzieniach i schroniskach dla „młodych przestępców”. Tego dnia, zamiast mszy, mogliśmy wziąć udział w adoracji - modlitwie w ciszy. W trakcie samodzielnej rozmowy z Bogiem każdy mógł zapisać na karteczce, to co chciałby ofiarować Bogu. Potem można było wrzucić taką karteczkę do koszyka, który później miał być ofiarowany na Mszy Świętej następnego dnia.



Ostatniego dnia rekolekcji konferencja została poprowadzona przez Panią Marię Pieńkowską i księdza Andrzeja. Tego dnia rozmawialiśmy o Wielkim Poście i jego roli. Na końcu ksiądz Andrzej rozdał zdrapki wielkopostne, które miały pomóc nam odpowiedni przejść przez Wielki Post.
Całe rekolekcje umiliła nam schola poprowadzona przez Panią Agę Viburno. Poza wokalem usłyszeliśmy również grę na ukulele, gitarze i innych instrumentach.

Tekst: Karina Skowrońska 




Zdjęcia: Olek Galusiakowski, Piotr Kwiecień / obróbka Szymon Milewski RaszFoto /

2 marca 2019

To kiedy zapisy?

Dzień otwarty na Raszu :-)

W sobotę, 23 lutego 2019 r., w szkole na Raszyńskiej odbył się dzień otwarty dla kandydatów do klas 6 i 7. Na wydarzeniu pojawiło się bardzo dużo osób.

Dzień otwarty był podzielony na dwie części: część poświęcona dla przyszłych siódmoklasistów7️⃣ oraz druga - poświęcona dla szóstoklasistów6️⃣.

Każdą cześć rozpoczynaliśmy oprowadzaniem kandydatów po naszej szkole. Następnie na sali gimnastycznej odbyło się spotkanie dla rodziców kandydatów, z dyrekcją i nauczycielami. W tym samym czasie ich pociechy spotkały się nami, by dowiedzieć się jak, z punktu widzenia ucznia, wygląda nauka na Raszyńskiej oraz jaka jest atmosfera.

Naszą szkołę w dniu otwartym odwiedziła znana podróżniczka - Martyna Wojciechowska, razem z córką Marysią. 👩👧Ciekawe czy im się u nas podobało?🙉

Dzień otwarty był na bieżąco dokumentowany przez RaszFilm. Wkrótce można sie spodziewać reportażu na naszym kanale YouTube. Wpiszcie "raszfilm". Zapraszamy.

Odwiedziła nas chyba rekordowa liczba kandydatów i ich rodziców. Przy tymczasowej szatni stworzył się istny korek. Dlaczego? To dla nas, uczniów z Raszyńskiej, oczywiste - bo nasza szkoła jest najlepsza na świecie!😍





25 lutego 2019

Choinka dla dzieci uchodźców

25 stycznia na zakończenie karnawału do naszej szkoły zaprosiliśmy ponad 90 dzieci z trzech ośrodków dla uchodźców. Każda z klas przyjęła po kilkoro dzieci i przygotowała dla nich różne zabawy oraz inne atrakcje.

Dzieci przyjechały autokarami.
W szkolnej stołówce wolontariusze przygotowali dla nich poczęstunek, a zespół pani Angeli przygotował program artystyczny na sali gimnastycznej. Główną atrakcją był pokaz Natalii. Wraz ze swoim pieskiem rasy Border Colie przygotowali pokaz magicznych psich sztuczek. Publiczności bardzo podobały sie skoki, aportowanie i różne triki.

Wszystkie dzieci otrzymały prezenty i zadowolone wróciły do ośrodków.
W przygotowanie imprezy zaangażowało się bardzo dużo wolontariuszy. Całość koodynowała Rada Szkoły z Hanią Ignaciuk na czele.
W imprezie pomagali również nauczyciele, którzy często przebrani za zwierzęta oraz inne stwory, zabawiali małych gości.





- -- - - - - - - - - - - -
Maria Orpik - Pąd Prąd

25.01.2019

Dzisiaj, od samego rana w ośrodku panował rozgardiasz. Wszyscy wokół nerwowo biegali, widać było, że są podekscytowani. Cóż - ja też byłam - ale postanowiłam tego nie pokazywać. Jestem w końcu doroślejsza od innych.
    Moja mama pośpieszała mnie. Zaczęła zapinać mi kurtkę. Tłumaczyłam jej, że mam już 7 lat i sobie poradzę, ale mnie nie słuchała.
     Wyszliśmy na dwór, gdzie czekał na nas autokar. Zaczęliśmy wsiadać. Usiadłam grzecznie obok mojej mamy i złapałam ją za rękę. Przez całą drogę patrzyłam przez okno na miasto: reklamy, sklepy, stacje benzynowe, wieżowce jak ze szkła.
Próbowałam sobie przypomnieć moją rodzinną miejscowość, w moim kraju. Przed oczami pojawiły się gruzy. Po chwili zasnęłam.
      Gdy się obudziłam, byliśmy już na miejscu. Wysiedliśmy i weszliśmy do budynku. Ciągle trzymałam za rękę moją mamę. Nagle ktoś złapał mnie i zaczął prowadzić w nieznane mi miejsce. Na początku się przestraszyłam, nie chciałam opuszczać mamy. Podniosłam głowę i zobaczyłam twarz przyjaźnie uśmiechniętej dziewczynki z czarnymi włosami do ramion. - Cześć kochanie, jestem Nela, a ty? - Alia – odpowiedziałam i uspokoiłam się. Nela zaprowadziła mnie do bardzo kolorowej sali.


Było tam mnóstwo zabawek. Pod ścianą stał namiot przypominający samochód. Na stolikach poskładany tor dla kolejki elektrycznej. Wszędzie leżały kredki. Na szafkach były postacie z bajek, które poznałam w Polsce – miś Kubuś Puchatek, Reksio, Bolek i Lolek. Wszędzie stali uśmiechający się do nas ludzie. Po chwili zaczęła się zabawa.
    Najpierw dziewczynka w przebraniu jednorożca pomalowała mi buzię i wyglądałam jak kotek. Potem przy stoliku rysowaliśmy kwiatki.  Usłyszałam - „Ale śliczne te kwiatki!” - ktoś pochwalił moje dzieło.  Byłam dumna ze swoich rysunków. Chciałam się pochwalić mamie, ale nigdzie nie mogłam jej znaleźć.
    Przyszła Nela i wszystkich nas zabrała na obiad.  Zjadłam tak dużo pierogów, że ciężko mi było się podnieść. Było naprawdę pysznie.

     
Po obiedzie poszliśmy do wielkiej sali. Balony, obłędnie kolorowe łańcuchy... czułam się jakbym wchodziła do czarodziejskiej krainy.  Tańczyliśmy tam i graliśmy w różne gry. - Raz dwa trzy, baba jaga patrzy! - ktoś wołał, odwracał się a wszyscy zamierali w miejscu. Śmieszne to było, bo każdy chciał jej dotknąć pierwszy a trudno nie wybuchnąć śmiechem i stać w bezruchu, nawet jak się ma już siedem lat.
Na koniec wszyscy dostaliśmy słodkie prezenty - torebki z czekoladowymi jajkami, cukierkami, żelki-miśki. Wybuchnęłam śmiechem, bo zobaczyłam jak mój kolega próbuje z tej torebki wydostać głowę.
Nagle zobaczyłam moją mamę. Stała w sali i zobaczyłam, że płacze. Wydało mi się to dziwne. Mamo?- zapytałam – Co się stało, mamo?. Otarła policzki i powiedziała: - Nic, kochanie, nic. Cieszę się, że dobrze się bawiłaś. Ubraliśmy kurteczki i wróciliśmy do autokaru. Znowu patrzyłam przez okno...
                                                                                          Fot.  Maks Charaziński - Pod Prąd